![](https://1.bp.blogspot.com/-PQkGjmCiQF0/XO6GPNzMNiI/AAAAAAAAEUQ/hFd9Pyyq5yce2vCRtuzj-hTbq0uMhFbSgCLcBGAs/s1600/fiets-aangereden-door-auto.jpg)
Na een aantal seconden lag ik op het kruispunt en reed de automobilist weg. Ik stond even daarna op, pakte de fiets en ging snel van het kruispunt af. Toevallig was er een verpleeghuis op 30 meter afstand en het was 06:40 toen het gebeurde en plotseling stond er een mede collega (zelfde stichting waar ik voor werk) opeens naast mij.
Ze ving mij gelijk op en vroeg hoe het ging en als ik pijn had ectera. Uiteraard veel schrik, pijn en emotioneel ging ik het verpleeghuis naar binnen. Huisartsenpost werd gebeld maar omdat ik geen schade gehad hebt aan mijn gezicht of organen was het geen spoed. Collega's vanuit deze locatie gevraagd om te bellen naar mijn eigen locatie en dat ik niet kom werken.
Ben netjes opgevangen en de automobilist die mij aangereden heeft was er ook nog. Samen met collega gekeken naar de schade aan mijn lijf. Schaafwonden rechterarm en benen, rechter enkel rood en dik, bovenbeen dik en rood, rechterbil en rug ook rood. Een behoorlijke smak dus. Emotioneel bleef ik nog steeds.
Een uurtje bijgekomen en ik werd uiteraard doorverwezen naar de huisarts in de buurt. Niets gebroken wel schaafplekken en de huisarts gaf aan dat alles beurs is, pijnstilling paracetamol stelde ik maar voor of ibuprofen gebruiken en koelen aldus de huisarts. Op dezelfde kruising was de huisarts ook al een keer aangereden.
Ondertussen is vriendlief gebeld en is snel vanuit Zuid-Holland naar Overijssel gereden. Heeft mij opgehaald en fiets achter in zijn werkbus. Weinig schade aan de fiets, mijn rugtas met verpleeguniform en allerlei andere spullen was kapot maat ik denk dat het de val wel iets gebroken heeft.
Het zitten en liggen gaat nu heel moeizaam, veel pijn aan rechterkant en rugpijn, ik zit nu rustig op de bank en terwijl ik dit typ is het nog maar 3,5 uur geleden dat ik ben aangereden. De schrik zit er nog in, emotioneel word ik nog wel van als ik er aan denk. En de komende dagen doe ik het rustig aan en het werken en zorgen van anderen daar denk ik nu niet aan. Eerst aan mijzelf denken en opknappen.
Vorige week donderdag is het allemaal gebeurd, al een week geleden nu, mank lopen is bijna over, continue lichte pijn heb in rug, nek en benen/heupen en heel stijf ben ik, verder gaat het goed. Heb geen enge dromen of nachtmerries, gelukkig maar. Het had allemaal veel erger kunnen aflopen. Morgen weer naar het werk bellen hoe het met mij gaat en als ik weer kan werken. Het weekend zou ik moeten werken en dan heb ik een dagdienst op zaterdag en zondag en maandag een avonddienst. Eerst maar even hemelvaart afwachten, langzaam aan knap ik op maar het duurt nog wel even voordat ik de "ouwe" zuinigeman ben.
Jeetje! Doe maar rustig aan, vervelend kruispunt dus! Ik las in eerste instantie dat de automobilist door reed, maar gelukkig was hij/zij er later wel bij. Wat ben je dan kwetsbaar op de fiets hè!sterkte
BeantwoordenVerwijderenDat is schrikken, auto's zien je niet altijd. Van harte beterschap!! Rustig aan groetjes Hans
BeantwoordenVerwijderenSterkte!
BeantwoordenVerwijderenZelf ben ik een keer echt aangereden. Sleutelbeen gebroken en rechtergehoor een halfjaar compleet zoek. Is allemaal weer goed gekomen. En ondanks dat ik veel droom en dat goed onthouden kan, weet ik er niet van dat ik ooit een droom heb gehad dat naar dat ongeval te herleiden was. Nu je dit schrijft realiseer ik me dat.
Sterkte met je herstel! Wat heftig.
BeantwoordenVerwijderenSnotver, lief voor jezelf vzijn, want lichamelijke schok plus mentale mort rustig helen. Sterkte!
BeantwoordenVerwijderenJee schrikken! Herstel goed hoor, niet te snel weer gaan werken!
BeantwoordenVerwijderenPoehff dat is schrikken. Gelukkig lijkt het de betere kant uit te gaan. Wellicht is het goed om even dagelijks aantekeningen te maken. Dat kan later goed van pas komen. Stel dat je ooit nog een last krijg van deze nare gebreurtenis dan kan het helpen om je aantekeningen te lezen. Ik wens je een voorspoedig herstel.
BeantwoordenVerwijderenRustig aan eerst voor jezelf zorgen en een beetje uitkijken dat je niet te snel begint is mijn advies als collega verpleegkundige.
BeantwoordenVerwijderenIk leef met je mee, ik moet bijna elke dag wel een autoterrorist die niet oplet ontwijken. Beterschap!
BeantwoordenVerwijderenAllemachtig zeg, reed die chauffeur nou door?? of begreep ik het verkeerd?
BeantwoordenVerwijderenBlijf wel letten op je nek en rug anders opnieuw naar de huisarts.. een whipless kun je zomaar hebben na zo'n klap maar moeilijk te zien op foto's
Ik wens je heel veel sterkte en beterschap maar ga niet te snel aan het werk, eerst helemaal op knappen.
Zo dat is schrikken, fijn om te lezen dat het redelijk goed met je gaat. Hopelijk ben je nu snel weer helemaal de oude!
BeantwoordenVerwijderenDa's schrikken, sterkte en niet te snel weer aan het werk gaan, hoor!
BeantwoordenVerwijderen