Kasboek delen? Of hypotheek verhaal delen? Er zijn geen nieuwe deelnemers meer. Mee doen? mail dan naar zuinigeman@gmail.com of neem contact op.

15 augustus 2020

Koopzin

koopzin Soms kan je ineens zin hebben in iets: soto ajam van die ene warung in de stad, een ijsje bij je favoriete Italiaanse ijssalon of de chili con carne zoals je vader (in mijn geval) die vroeger maakte. Maar ook een flink stuk fietsen door de polder, dat mooie boek lezen of op de bank hangen met een goede film of serie. Vaak lukt het wel om deze behoeften te bevredigen. Soms meteen, soms na verloop van tijd als de zin er in dan nog niet is weggeëbd.  En lukt het niet dan is er natuurlijk geen man overboord, de wereld vergaat niet en ooit komt het er wel een keer van.

Zin ontstaat doordat je iets hebt gelezen, hebt gezien of hebt gehoord. Maar het kan er ook ineens zijn, uit het niets. Zo had ik in het eerste weekend van augustus ineens heel veel zin om geld uit te geven. Ik wilde iets kopen!  En dat terwijl ik een aantal dagen eerder een blog had geschreven op mijn eigen site waarin ik heel stellig beweerde dat ik een grotere kick kreeg van het niet uitgeven van geld dan van het wél uitgeven!

Ik vond het een heel rare gewaarwording. Op vrijdag 31 juli kreeg ik koopzin. Ik had een nieuwe agendavulling besteld en had ’s ochtends opgehaald bij het DHL-punt. Toen ik thuis het pakketje openmaakte en vervolgens mijn Filofax organiser ging inrichten wilde ik meer… ik wilde een nieuwe organiser. Allereerst ben ik op het internet gaan kijken wat er allemaal te koop is. Ik vond een aantal mooie exemplaren maar geen van deze waren per direct leverbaar. Daarnaast waren ze ook erg prijzig en dat weerhield me er van om een bestelling te plaatsen. Toch bleef het knagen en ‘s middags ben ik op de fiets gestapt en naar de dichtstbijzijnde kantoorboekhandel met Filofax in het assortiment gefietst. Daar stonden inderdaad een paar hele mooie maar ook erg dure organisers in de vitrine. Ik heb er zeker een half uur aan staan pulken en ben toen weer naar huis gegaan. ’s Avonds ben ik wéér op internet gaan kijken en heb ik weer niets besteld omdat ik het én te duur vond én er geen een nodig heb. De zin in een nieuwe organiser werd er echter niet minder op. Omdat ik op zaterdag bij een vriendin ging lunchen, en zij in de buurt van deze kantoorboekhandel woont, ben ik nóg een keer de winkel ingegaan. Ook deze keer heb ik niets gekocht. 

Ik ben enorm verbaasd over mijn gedrag. Ik heb voldoende geld om een dure uitgave als deze te kunnen doen. Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen om een aankoop die ik niet nodig heb te doen. Ik weet dat ik een nieuwe organiser met veel plezier zal gebruiken. Wat is er dan waardoor ik de aankoop toch niet doe, of wellicht uitstel? Ik voelde me een junkie op zoek is naar een fix maar op het laatst de fix toch niet neemt. En die fix wil ik – ik schrijf dit een week later – nog steeds.

Ik weet dat er in de hersenen paden worden aangelegd wanneer je iets vaak doet, dit heeft te maken met neuroplasticiteit. Hoe vaker je iets doet, hoe gladder het pad. Het pad wordt dan een soort snelweg. Je zit op de snelweg en denk niet meer na, je staat op de automatische piloot. Je hebt routine gekregen. Ik ben schooljuf, dus een leek op het gebied van dit soort breindingen en wat ik er van weet heb ik gelezen in boeken die voor leken zijn geschreven. Toch denk ik dat er in mijn hersenen sprake is van een nieuw pad. Toen mijn koopgedrag nog over de snelweg reed kocht ik nieuwe spullen zonder daar al te lang over na te denken. Als ik het geld had en ik had ergens zin in dan kwam het er. Ik ben nu al een aantal jaren aan het afleren om zo met mijn koopgedrag om te gaan. Inmiddels ben ik van de snelweg af en ga in met mijn nieuwe gedrag over een nieuw pad. Het is geen zandpad meer, eerder een fietspad. Het gaat goed en redelijk vlot, maar af en toe komt er een hobbel of wegomlegging en stagneert de route. Ik moet dan echt mijn best doen om niet de makkelijk weg te nemen en weer de snelweg op te gaan. De moeite die het kost om ander gedrag te vertonen is het waard, want hoe vaker ik dit andere gedrag – het NIET kopen – doorzet, hoe geroutineerder ik er in word, net zo lang tot mijn niet-koopgedrag de route op de snelweg rijdt.

Ik beloof dat ik hier of op mijn eigen blog eerlijk zal opbiechten wanneer ik toch gezwicht ben voor een nieuwe organiser. Vooralsnog rijd ik rustig door op het fietspad en heb ik geen nieuwe organiser gekocht.

Hoe gaat u om met koopzin?


Stella
  1. Mooi omschreven. Ik herken wel dat kopen de zin in kopen aanwakkert. Ik ben me er bewust van dat koopdrang bij mij met name opduikt als ik op een of andere wijze niet goed in mijn vel zot. De oorzaak wegnemen of afleiding zoeken kunnen dan helpen. Tijd inbouwen voor je tot aankoop overgaat helpt ook. Voor de geoefende niet-koper is die vaak langer dan als je altijd achter impulsen aangaat, merk ik. Maar soms moet een doordachte aankoop daarna ook gewoon kunnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Hermien, dank je! Ja, velen onder ons zullen dit herkennen en inmiddels geleerd hebben hier weerstand aan te bieden. Heb ik het nodig of wil ik het? Wil ik het over 5 dagen nog steeds? Deze vragen moeten in je systeem komen. En dan is die aankoop waar je dus lang over hebt nagedacht een goede!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Stella,
    Heel herkenbaar dit :) Ik heb toevallig hier net over geblogd gisteren. Want ik moet het echt aan mijzelf verantwoorden voordat ik wat mag kopen van mijzelf, ondanks dat ik wel vaak zaken zie die ik graag wil, maar bij nader inzien toch niet nodig blijk te hebben.
    Als ik daarna merk dat ik het nog steeds wil en het het geld ook waard vind dan is het ook klaar en koop ik het gewoon!

    Met andere woorden, hoe graag wil je het en waarvoor ga je het gebruiken, evenals vind je het de prijs prestatie waard en denk je er een week of twee weken later nog steeds zo over? Dan echt gewoon doen en ervan genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Luxe of Zuinig, wij bloggers over consuminderen en eerder stoppen met werken en meer van dat soort onderwerpen hebben hier allemaal al wel vaker over nagedacht vermoed ik. Ik ben blij dat ik nog wel dingen koop maar daar nu veel meer van geniet dan vroeger, toen was de kick erg kortstondig en had ik snel weer een nieuwe 'fix' nodig! Maar soms wil ik toch ineens iets hebben... gelukkig wordt dat steeds minder vaak!!

      Verwijderen
  4. Ook wel bekend als het Diderot effect.In het kort wil het Diderot-effect zeggen dat de aanschaf van één nieuw artikel vaak leidt tot diverse aanvullende aankopen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Anoniem, ik was niet bekend met de term Diderot effect. Ik ben even op Internet gaan kijken en weet er nu wat meer van, leuk! Dank je voor de informatie!

      Verwijderen
  5. Herkenbaar! Bij mij is de oorzaak meestal dat ik mezelf om de een of andere wil belonen omdat ik iets vervelends heb doorstaan. Al is het maar iets kleins.
    Als ik iets vervelends moet doen in de stad, plan ik dat tegenwoordig bij voorkeur op maandagochtend, als mijn favoriete winkels dicht zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O, en online ga ik gewoon shoppen, gooi ik gewoon mijn mandje vol - ben ik zoanderhalf uur zoet mee - en verwijder ik vervolgens alles. Heel bevredigend.

      Verwijderen
  6. Hoi Hemelblauw, wat geestig... online shoppen en vervolgens alles verwijderen! Kan me voorstellen dat dat heel bevredigend is! Dat belonen herken ik ook wel, en tevens kan het troostend zijn... kortom altijd wel een excuus om te kopen. Dan juist fijn als het lukt om het niet te doen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De wereld waar we in leven wordt ook niet voor niets de consumptiemaatschappij genoemd. Alles is er op gericht om te consumeren en de marketeers doen al jaren 'goed' werk.

    Als je niet mee doet met consumeren val je op en word je gek aangekeken. Soms krijg je vragen waarop je het gevoel krijgt dat je jezelf moet verantwoorden waarom je niet een andere auto koopt of nog steeds die oude telefoon gebruikt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Geld Coach, ik krijg vaak te maken met onbegrip of medelijden wanneer ik zeg dat ik een bespaarjaar heb en een jaar lang geen kleding koop. En dat doe ik echt omdat ik dat zelf wil! En het leuk vind! Ik laat ze dan maar denken wat ze willen.

      Verwijderen
  8. Ik denk er wel langer over na dan 5 dagen of 1 a 2 weken. Onlangs, na 17 jaar, een andere auto gekocht. De auto zelf was 21 jaar oud. Jaren over gedaan, en begon steeds vaker te zoeken. Toch maar eens de knoop doorgehakt. Overigens nooit het gevoel gehad mezelf te moeten verantwoorden

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi Flyingdutchboy, Haha...17 jaar is best een lange bedenktijd!! Nee, verantwooorden lijkt me ook niet nodig, eigenlijk nooit, maar zeker niet bij deze aankoop!

    BeantwoordenVerwijderen

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Begin met typen en toets enter om te gaan zoeken